Τρία πρακτικά κείμενα γραμμένα για όσους ξεκινούν: τα λάθη που επαναλαμβάνουν σχεδόν όλοι στην αρχή, η σύγκριση χειροκίνητης και αυτοματοποιημένης προσέγγισης, και πώς το συναίσθημα κρύβεται πίσω από τις περισσότερες κακές αποφάσεις.
Συχνά λάθη στις συναλλαγές και πώς να τα αποφύγετε
Τα περισσότερα λάθη των αρχαρίων δεν οφείλονται σε έλλειψη εξυπνάδας, αλλά σε φυσικές ανθρώπινες αντιδράσεις που βρίσκονται σε άμεση σύγκρουση με ό,τι απαιτεί η αγορά. Τα καλά νέα: τα λάθη αυτά είναι αναγνωρίσιμα και, με λίγη πειθαρχία, αποφεύγονται σε μεγάλο βαθμό.
Λάθος πρώτο: επένδυση χρημάτων που χρειάζεστε. Όταν στον λογαριασμό συναλλαγών μπαίνουν χρήματα των υποχρεώσεων της επόμενης εβδομάδας, κάθε πτώση της αγοράς γίνεται προσωπική κρίση και κάθε απόφαση λαμβάνεται υπό πίεση. Η πρώτη αρχή της διαχείρισης κινδύνου είναι καθαρή: διαχωρίστε το ποσό των συναλλαγών από τον οικογενειακό προϋπολογισμό και ξεκινήστε με ποσό του οποίου τη μείωση θα αντέχατε ήρεμα.
Λάθος δεύτερο: μεγέθυνση θέσεων μετά από μια σειρά κερδών. Μετά από λίγες επιτυχημένες ημέρες, πολλοί αρχάριοι διπλασιάζουν το ποσό με τη λογική «τώρα που πάει καλά». Η αγορά όμως δεν χρωστάει συνέχεια σε κανέναν, και η μεγαλύτερη έκθεση σημαίνει απλώς ότι η πρώτη αντίστροφη κίνηση θα βρει τον λογαριασμό πιο ευάλωτο. Οι επαγγελματίες αυξάνουν σταδιακά και ποτέ δεν ξεπερνούν τα όρια που έθεσαν εκ των προτέρων.
Λάθος τρίτο: επιδίωξη «αποκατάστασης» ζημιών. Η πιο επικίνδυνη φράση στις συναλλαγές είναι «θα το ξαναπαίξω για να ξεπληρώσω ό,τι έχασα». Η σκέψη αυτή οδηγεί σε ολοένα μεγαλύτερα ρίσκο σε ολοένα χειρότερες συνθήκες. Η ζημία είναι μέρος της δουλειάς: όριο ημερήσιας ζημίας, παύση και επανεκκίνηση την επόμενη μέρα με καθαρό μυαλό.
Λάθος τέταρτο: συνεχής παρακολούθηση χωρίς σχέδιο. Ανοίγοντας τον πίνακα κάθε δέκα λεπτά, μικρές διακυμάνσεις μοιάζουν με γεγονότα και οδηγούν σε παρορμητικές αλλαγές ρυθμίσεων. Αποφασίστε εκ των προτέρων πότε και γιατί θα ελέγχετε τον λογαριασμό: για παράδειγμα μία φορά την ημέρα στις αναφορές και μία φορά την εβδομάδα για προσαρμογή παραμέτρων.
Λάθος πέμπτο: άγνοια των εξόδων. Προμήθειες, spreads και μετατροπές νομίσματος μειώνουν την απόδοση αθόρυβα, ειδικά σε μικρά χρονικά διαστήματα και πολλά ζεύγη. Γνωρίστε τα κόστη σας πριν ξεκινήσετε και ελέγχετε τακτικά το σύνολο των εξόδων σας στις αναφορές.
Χειροκίνητη ή αυτοματοποιημένη προσέγγιση;
Η χειροκίνητη συναλλαγή σημαίνει ότι εσείς αποφασίζετε και εκτελείτε κάθε ενέργεια: μελετάτε γραφήματα, επιλέγετε σημεία εισόδου και εξόδου και πατάτε το κουμπί. Η αυτοματοποιημένη προσέγγιση σημαίνει ότι ένα σύστημα, όπως αυτό της Raystoteie, παρακολουθεί συνεχώς την αγορά και εκτελεί στρατηγικές σύμφωνα με παραμέτρους που έχετε ορίσει εσείς. Καμία από τις δύο δεν είναι «σωστή»: ταιριάζουν σε διαφορετικούς ανθρώπους και διαφορετικά χρονοδιαγράμματα.
Το βασικό πλεονέκτημα της χειροκίνητης προσέγγισης είναι ο πλήρης έλεγχος και η μάθηση: κάθε κέρδος και κάθε ζημία είναι δική σας απόφαση και σας διδάσκει κάτι. Το βασικό της μειονέκτημα είναι ο χρόνος και η κούραση: οι αγορές κινούνται όλο το εικοσιτετράωρο, ενώ η προσοχή σας όχι. Μετά από ώρες παρακολούθησης, η ποιότητα των αποφάσεων πέφτει, και το βράδυ η κόπωση παίρνει αποφάσεις που το πρωί δεν θα παίρνατε.
Η αυτοματοποίηση λύνει ακριβώς αυτό το πρόβλημα: το σύστημα δεν κουράζεται, δεν φοβάται, δεν ενθουσιάζεται και εκτελεί τους ίδιους κανόνες με την ίδια ακρίβεια στη διάρκεια της νύχτας και σε περιόδους έντασης. Δεν λύνει όμως τα πάντα: οι παράμετροι που θέτετε παραμένουν δική σας ευθύνη, ένα κακό σύστημα κανόνων απλώς εκτελείται πλέον γρηγορότερα, και σε συνθήκες που αλλάζουν δραματικά η αυτόματη εκτέλεση δεν αναιρεί τον κίνδυνο.
Πρακτική συμβουλή για αρχή: ξεκινήστε με μικρό ποσό και πακέτο Basic, δείτε πώς συμπεριφέρεται η στρατηγική σε πραγματικές συνθήκες επί μία ή δύο εβδομάδες διαβάζοντας τις καθημερινές αναφορές, και μόνο μετά προσαρμόστε παραμέτρους ή αυξήστε ποσό. Αν παράλληλα σας ενδιαφέρει η χειροκίνητη πλευρά, κρατήστε ένα σημειωματάριο παρατηρήσεων: ό,τι μαθαίνετε βελτιώνει και τις ρυθμίσεις της αυτοματοποιημένης προσέγγισης.
Ψυχολογία του επενδυτή
Πίσω από τα περισσότετα λάθη που περιγράψαμε στο πρώτο άρθρο βρίσκεται το ίδιο μοτίβο: ο φόβος της ζημίας ζυγίζει διπλά από τη χαρά του αντίστοιχου κέρδους. Η ασυμμετρία αυτή εξηγεί γιατί τόσο πολλοί κλείνουν κερδοφόρες θέσεις νωρίς («να μην το χάσω») ενώ κρατούν ζημιοφόρες επί μακρόν («θα συνέλθει»). Το αποτέλεσμα είναι το χειρότερο συνδυασμό: μικρά κέρδη, μεγάλες ζημίες.
Ο δεύτερος μεγάλος εχθρός είναι η απληστία σε φάσεις ευφορίας. Όταν η αγορά ανεβαίνει συνεχώς, η αίσθηση ότι «όλοι κερδίζουν» ωθεί σε όλο και μεγαλύτερη έκθεση, συνήθως ακριβώς πριν από τη διόρθωση. Ο τρίτος είναι ο φόβος να μείνουν απ' έξω: το βλέμμα σε μια ήδη μεγάλη άνοδο δημιουργεί την παρόρμηση να μπεις «τώρα ή ποτέ», χωρίς σχέδιο εξόδου.
Τι δουλεύει στην πράξη; Πρώτον, κανόνες γραμμένοι εκ των προτέρων: ποσό, όρια ζημίας, στόχοι, διαστήματα ελέγχου. Όταν ο κανόνας είναι γραμμένος πριν από τη συγκίνηση, είναι πιο εύκολο να τον ακολουθήσετε μέσα σε αυτήν. Δεύτερον, μικρά και σταθερά βήματα: οι αλλαγές στρατηγικής μία φορά την εβδομάδα με βάση τις αναφορές, όχι τρεις φορές τη μέρα με βάση το γραφήμα της τελευταίας ώρας. Τρίτον, ρεαλιστικές προσδοκίες: οι ενδεικτικοί υπολογισμοί της πλατφόρμας δείχνουν σενάρια, όχι υποσχέσεις, και οι καλύτερες περιόδοι πάντα εναλλάσσονται με χειρότερες.
Τέλος, μην υποτιμάτε το στοιχειώδες: ύπνο, διαλείμματα και συζήτηση. Οι αποφάσεις που παίρνονται κουρασμένοι, τα βράδια, μόνοι με μια οθόνη, είναι σχεδόν πάντα χειρότερες από αυτές που παίρνονται ξεκουρασμένοι το πρωί. Και όταν κάτι σας μπερδεύει, ρωτήστε τον προσωπικό σας σύμβουλο: μια απλή εξήγηση στην ώρα της έχει γλιτώσει μεγαλύτερες ζημίες από κάθε τεχνικό εργαλείο.